Dilemma’s in de letselschadepraktijk aan de hand van recente jurisprudentie

Dilemma’s in de letselschadepraktijk aan de hand van recente jurisprudentie

Geplaatst op

De weg die door een letselschadeslachtoffer moet worden afgelegd voordat de schade is vergoed, wordt wel eens vergeleken met “een pad dat bezaaid is met voetklemmen en angels”. Als letselschadeadvocaten stellen wij alles in het werk om deze problemen weg te nemen. Helaas blijkt uit de jurisprudentie nog steeds dat het voor een slachtoffer niet eenvoudig is om schadevergoeding te krijgen. 

In een deelgeschil (een procedure waarin een gedeelte van de discussie tussen partijen aan de rechtbank kan worden voorgelegd) bij de rechtbank Midden-Nederland ging het om een slachtoffer die twee keer van achter is aangereden [ECLI:NL:RBMNE:2016:1970]. Voor het eerste ongeval had het slachtoffer nek- en rugklachten. Het slachtoffer heeft gesteld dat deze klachten door het ongeluk verergerd zijn, waardoor hij schade lijdt, onder meer omdat hij niet langer fulltime kan werken. Eén van de verzekeraars, die als regelend assuradeur optreedt voor de beide ongevallen gezamenlijk, heeft aangegeven dat de ongevallen slechts tot een tijdelijke verergering van de bestaande klachten hebben geleid en dat het slachtoffer door middel van de reeds uitbetaalde voorschotten al volledig schadeloos is gesteld voor beide ongevallen. Tot dat moment had de verzekeraar de voorschotten uitgekeerd. Na zeven maanden doet de verzekeraar ineens een beroep op het ontbreken van causaliteit en weigert zij het uitbetalen van verdere voorschotten aan verzoeker. De verzekeraar wil eerst de medische expertise afwachten die het verband tussen de ongevallen en de verergering van de klachten van het slachtoffer moet aantonen voordat zij aanvullende voorschotten uitkeert. Het slachtoffer start daarop een deelgeschilprocedure om de verzekeraar alsnog te bewegen tot het uitkeren van een aanvullend voorschot.

De rechtbank oordeelt als volgt:
“dat op basis van de thans beschikbare medische informatie niet kan worden geconcludeerd dat sprake is van causaal verband tussen het ongeval en de gestelde klachten van verzoeker, omdat deze informatie alleen medische gegevens uit de behandelend sector omvat en een neurologische expertise ontbreekt. Onder deze omstandigheden kan de rechtbank bij de huidige stand van zaken niet vaststellen dat de klachten van [verzoeker] in causaal verband staan tot het ongeval. Er is eerst nader onderzoek naar de medische causaliteit nodig voordat de (juridische) causaliteit kan worden beoordeeld. Er zal dus onderzoek verricht moeten worden, te beginnen met medisch onderzoek. Daarna kan een verzekeringsgeneeskundige aan de hand van de uitkomsten van het onderzoek een belastbaarheids- en beperkingenprofiel opstellen, waarna vervolgens een arbeidsdeskundige geraadpleegd kan worden over - kort gezegd - de verdiencapaciteit van [verzoeker] .”

In de praktijk betekent een dergelijke overweging vaak een dilemma voor een slachtoffer. Het laten uitvoeren van een medische expertise, het inschakelen van een verzekeringsgeneeskundige en een daarop volgende beoordeling van een arbeidsdeskundige leveren veel vertraging op bij de afwikkeling van het dossier. De kosten worden overigens wel gedragen door de verzekeraar. De schade die het slachtoffer lijdt blijft ondertussen doorlopen. Gedurende de deskundigentrajecten zal de de verzekeraar in principe weigeren om nog (verder) te bevoorschotten. Soms duren deze onderzoeken maanden als gevolg van lange wachttijden. De vertraging die ontstaat raakt een slachtoffer direct in zijn of haar portemonnee. Als uit de deskundigenberichten blijkt dat er wel voldoende grond is om tot vergoeding van de schade over te gaan, heeft het slachtoffer daar vaak heel lang op moeten wachten. De vraag is vaak of het slachtoffer die lange adem wel heeft.

In deze situaties komt het voor dat een verzekeraar een (laag) regelingsvoorstel doet, gebaseerd op de onzekerheid over de uitkomst van de deskundigenberichten.. Dit leidt voor het letselschadeslachtoffer tot een dilemma: Is het verstandig om de medische expertises en de deskundigenrapporten af te wachten en te hopen op een gunstige uitkomst, zodat de kosten die tijdens de vertraging zijn gemaakt vergoed zullen worden? Of is het beter om akkoord te gaan met een laag regelingsvoorstel, zodat het dossier kan worden afgewikkeld en niet het risico wordt gelopen dat kosten worden gemaakt die uiteindelijk niet voor vergoeding in aanmerking komen? Een keuze die niet vaak gemakkelijk te maken is.

Slachtofferbescherming speelt een grote rol in het aansprakelijkheidsrecht. In de praktijk blijkt dat desondanks nog steeds sprake is van de hiervoor genoemde spreekwoordelijke voetklemmen en angels. Inspanningen van de wetgever en met name de letselschadepraktijk blijven dan ook gevergd om deze obstakels zoveel mogelijk weg te nemen, waarbij situaties als de bovenstaande de aandacht verdienen. Niet in de laatste plaats is hierbij de maatschappelijke rol van de verzekeraar van groot belang.

Deel deze pagina